11
Srebrne świeczniki stołowe
Środa, marzec 11. 2009
Najstarsze angielskie srebrne świeczniki stołowe pochodzą z pierwszej połowy XVII w. z okresu panowania Karola I (1625 - 1649), ale na rynku spotyka się je rzadko. Także świeczniki amerykańskie z tego okresu są wielką rzadkością.
W XVII i pierwszej połowie XVIII w. świeczniki pełniły rolę raczej funkcjonalną niż dekoracyjną. Wykonywano je w dużych ilościach, nadając proste, praktyczne formy. Używane były codziennie. Większość zachowała się jako pary, rzadko występują egzemplarze pojedyncze.
Z powodu ciągłego użytkowania często stan ich zachowania jest zły. Często zniszczone świeczniki topiono, a z odzyskanego kruszcu odlewano inne. Także z tego względu wczesne świeczniki spotyka się rzadko.
Cechy typowe
W ciągu XVIII w. świeczniki stawały się coraz wyższe. Ten na zdjęciu głównym mierzy 25,5 cm; jest co typowa wysokość świeczników z połowy XVIII w. Egzemplarze starsze mają najczęściej 15 cm wysokości, zaś te z końca tego stulecia są dwa razy wyższe i mierzą ok. 30 cm.
Świeczniki z potowy XVIII w. Świecznik widoczny na zdjęciu głównym ma ruchomą profitkę zatrzymującą skapujący wosk. Ten element pojawił się dopiero w latach 40. XVIII w.; świeczniki z XVII w., widoczne na zdjęciach na [ej stronie, nie mają profitek. Narożniki stopy świecznika na zdjęciu głównym, o formie przypominającej muszlę, są charakterystyczne dla tego okresu.
Inne typy narożników stopy co:
- kwadratowe, gładkie
- ścięte pod kątem
- wycięte półksiężycowato.
je wykonywano, była cienka), toteż egzemplarze w dobrym stanie, takie jak ten, spotyka się bardzo rzadko.
Wykonanie
W czasach panowania Karola Il (1660—1685) srebra było niewiele, toteż świeczniki produkowano z cienkiej blachy srebrnej (patrz u dołu z lewej). W końcu XVII w., kicdv podaż kruszcu zwiększyła się, najpopularniejszą metodą produkcji stało się odlewanie; tą metodą wykonano świecznik na zdjęciu głównym. Wczesne świeczniki odlewane byty mniejsze niż świeczniki z blachy. Odlewy wykonywano do lat 70. XVIII w., do momentu wprowadzenia bardziej ekonomicznej, zmechanizowanej metody wyttaczania z cienkiej blachy.
O wysokiej jakości tego świecznika z końca XVII w. świadczy m.in. delikatna dekoracja. W tym okresie popularne było zdobienie brzegów pasem godronów, toteż wiele świeczników ma taką właśnie dekorację. Natomiast ornament w formie masek i pasów na trzonie i profitce świadczy o wysokiej jakości przedmiotu. Ponieważ egzemplarz ten jest odlewem, przetrwał w znacznie lepszym stanie niż podobne świeczniki z kutej blachy.
Znaki
Świeczniki z blachy znakowane są często u podstawy trzonu, a nie pod spodem stopy, jak późniejsze świeczniki odlewane. Wczesne świeczniki odlewane (patrz u góry) znakowano często w taki sam sposób.
Brak komentarzy.
Dodaj swój komentarz: