• Biżuteria zdobi kobietę, czy...
• Kolorowa biżuteria
• Kamienie jubilerskie
• Historia srebra
• Antyki ze srebra

Patery srebrne

Patery na wysokiej stopce, takie jak ta u góry, będą poszukiwane jedynie wówczas, gdy będzie na nich widniał znak kroczącego Iwa lub głowa lampar­ta (kiedy przedmiot został wykonany w okresie znakowania srebrnych sreber znakiem Brytania). Większość pater tego typu jest dekorowana odciskanym lub odle­wanym szlakiem gudronów biegnącym przy krawędzi. Stopa czasem była przykręcana, a w paterach najwyższej jakości jej nasada zdobiona jest orna­mentem nakładanym. Wartość zależy w dużej mitrze od wielkości i jakości patery.

Przeróbki

Stopę czasem usuwano i zastępowano trzema mniejszymi nóżkami. Taka nielegalna przeróbka znacznie zmniejsza wartość przedmiotu, a ślad po oryginal­nej stopie będzie zawsze widoczny na spodniej stronic patery.

Dekoracja
Na środku większości pater widnieje wygrawerowany ozdobny kartusz z klej­notem lub herbem, zaś brzeg dekoro­wany jest szlakiem. Barokowy kartusz zdobiący paterę na zdjęciu głównym jest trochę nietypowy dla tego okresu, ale herby tej wielkości, o ile są orygi­nalne, stanowią dobrą wskazówkę uła­twiającą datowanie.

Skazy

Miejsce wygięcia podstawy jest szczególnie narażone na uszkodzenia i należy sprawdzić, czy nic było ono naprawiane.

Uwaga

Wiele pater z XVIII w. ma zmienioną w okresie wiktoriańskim dekorację, Repusowanie jest bardziej wypukłe, relief wyższy, a motywy bardziej skomplikowane. Patery z XVIII w. znakowano po wykonaniu dekoracji, toteż znaki przerywają wzór widoczny po stronic odwrotnej. Jeśli patera była repusowana po oznakowaniu srebra, ornament będzie biegł przez znaki.
Brzegi

Przez kilka lat w połowie XVII I w. popularnością cieszyły się patery z odlewanym brzegiem; wykonywano go oddzielnie w częściach, a następnie przylutowywano do korpusu i znako­wano. Odlewane brzegi zwiększają wagę przedmiotu i nie można ich łatwo uszkodzić.