• Biżuteria z koralem
• Biżuteria zdobi kobietę, czy...
• Kolorowa biżuteria
• Kamienie jubilerskie
• Historia srebra

Nożyczki do objaśniania świec,

Nożyczki do objaśniania świec, w kształcie zwykłych nożyczek, służyły do przycinania knota, który spalał się znacznie wolniej niż świeca i kopcił. Wytwarzano je w dużych ilościach, ponieważ dopiero w XIX w. pojawiły się świece, których knoty ulegały spaleniu. Najstarsze nożyczki i tacki pochodzą z początku XVIII w. Wprawdzie projektowano je jako komplet, ale na ogół oba przedmioty wykonywane były przez różnych rzemieślników - komplet u góry jest pod tym względem wyjątkiem.

Zwykle tacki produkowali wytwórcy świeczników, nożycz­ki zaś inni wyspecjalizowani rzemieśl­nicy. Poza egzemplarzami z początku XVIII w., kiedym wykonywano pio­nowe podstawki pod nożyczki, przypo­minające świeczniki, niewiele nożyczek miało takie podstawki. Na przestrzeni XVIII i XIX stulecia formy zmianiały się nieznacz­nie. Problemem było utrzymanie obciętego knota, by nie spadał. Najbardziej genialnym rozwiązaniem było takie ustawienie ostrza tnącego pionowo, które równocześnie zamykało połowę pudełeczka, gdy wpadł do niego ucięty knot.

Kolekcjonowanie
Tace do nożyczek zbierane są dla nich samych, ponieważ zwykle są to przedmioty starannie wykonane i zachowane w dość dobrym stanie. W odróżnieniu od świeczników, nie kosztują wiele. W XIX w. srebro zastępowano często platerem i dziś platerowane nożyczki i tacki są łatwo dostępne. Dużo rzadsze są komplety ze srebra.

Najstarszy typ XVIIIwiecznej podstawki pod nożyczki do objaśniania przypomina świecznik. Nożyczki wkła­da się pionowo do środka. Ta podsta­wka została wykonana w 1729 r. przez Matthew Coopera, ale forma ta była bardziej popularna w latach 1710-1715. Zapewne podstawka wykonana została później i zastąpiła podobną, uszkodzo­ną, lub została dopasowana do świeczników. Nożyczki tego typu są wielką rzadkością, należą do najdroższych przedmiotów tej kategorii.

Znaki złotnicze widoczne w narożni­kach tej tacki z 1714 r. częściej spotkać można na stronie spodniej. Zaskakującym elementem w tak małym przedmiocie jest herb umieszczony na środ­ku. Tacka jest wykonana bardzo sta­rannie, a kształt ośmioboku sprawia, że będzie przedmiotem bardzo poszukiwanym, o większej wartości. Herby i klejnoty srebrne na nożyczkach i na tacce powinny być takie same.

Ta tacka, wykonana w 1753 r. przez Johna Cafe, jednego z najbardziej znanych wytwórców świeczników, ma typowy brzeg w formie muszli i wici, przypominający brzegi pater z tego okresu. Jest dość masywna, ma wydatne nóżki. Typ ten często ma dekorację repusowaną.

Płaskie owalne tacki na nożyczki, jak para niżej, wykonana przez Paula Storra w 1809 r., bywają sprzedawane, albo jako tacki na pióra do pisania, albo jako tacki na nożyczki do obja­śniania; oba te typy nic różniły się zasadniczo. Tacki na nożyczki zwykle nie miały nóżek, natomiast z obu stron zaopatrzone były w uchwyty. Często ich brzegi były zdobione pasem godronów typowym dla okresu regencji.

Nożyczki zostały wykonane przez Jamesa Scotta z Dublina w 1810 r., ale zarówno na nich, jak i na tackach widnieje taki sam klejnot rodowy wskazujący, że jest to komplet.
Paul Storr jest jednym z najbardziej cenionych złotników z okresu regencji, toteż tacki, na których widnieje jego znak, osiągną wyższą cenę.

Na tacce z lewej widać niewielkie wgniecenie. Można je jednak łatwo zlikwidować, toteż jego obecność nic obniży zasadniczo ceny przedmiotu.

Uwaga:
Tacki na pióra i tacki na nożyczki do objaśniania bywają często przerabiane na znacznie droższe podstawki pod zestawy kałamarzy. Takie przeróbki łatwo rozpoznać, ponieważ znaki na poszczególnych elementach nic będą identyczne.