• Biżuteria zdobi kobietę, czy...
• Kolorowa biżuteria
• Kamienie jubilerskie
• Historia srebra
• Antyki ze srebra

Herby na srebrze

Na niektórych srebrach z okresu wcze­snego widnieje trójkąt z wpisanymi trzema inicjałami. Górny inicjał to zwykle nazwisko rodu, dwa dolne zaś co pierwsze litery imion męża i żony. Tego typu znaki występują często na srebrach wręczanych w prezencie ślubnym.

Pod tym herbem z wczesnego okresu widnieje motyw skrzyżowanych piór. Całość nie jest zbyt wyszukana, ale znane są inne, bardziej doskonałe przedstawienia wczesnych herbów, które znacznie podnoszą cenę przedmiotu.

W okresie wczesnym nie zaznaczano barw heraldycznych, przez co znacznie trudniej niż w przypadku herbów z okresów późniejszych ustalić, z her­bem jakiego rodu mamy do czynienia. Ten herb z ok. 1700 r. można zidentyfi­kować jako hrabiowski – świadczy o tym obecność korony podtrzymywanej przez dwie postacie. Mimo że srebra należące do rodów arystokratycznych mają duże znaczenie historyczne, jedynie te, na których widnieją znaki królewskie, osiągają wysokie ceny. Podobnie jak herby z okresu wcześniejszego, nadal nie mają zaznaczonych bane.

Ozdobą herbu z 1714 r. jest modny barokowy ornament. Herb należał do wdowy, o czym świadczy fakt umieszczenia godła w polu o kształcie rombu. Choć herby wdów sporyka się rzadko, srebra, na których widnieją, nie są z tego powodu cenione wyżej.
Romb z wstążką u góry wskazuje, że herb należy do kobiety niezamężnej. Doskonała jakość ornamentu znacznie podniesie wartość przedmiotu. Asymetryczny układ tego herbu jest charakterystyczny dla połowy XVIII w. Typowe motywy kwiatów i muszli są bardzo ładne i znacznie podnoszą wartość przedmiotu ozdobionego takim herbem.

Ten herb jest nieco późniejszy i zdradza wpływ rokoka. Ornament ma charakter mniej powściągliwy. Herb jest szczególnie interesujący, ponieważ wieńczy go znak baroneta (jest nim przedstawienie ręki). Sercowata tarcza jest typowym elementem herbów z ok. 1780 r. i ma wiele odmian. W końcu XVIII w. herbom zaczynają towarzyszyć płaszcze i „ostrogi”. Są one bardzo efektowne, szczególnie jeśli ornament grawerowany jest techniką brightcut.

Herb z 1823 [. jest przykładem jednego z najpóźniejszych herbów rodu arystokratycznego, typowym dla najlepszych sreber z tego okresu. Właściciel nosił podwójne nazwisko, o czym świadczą dwa klejnoty.

Labry herbu z epoki wiktoriańskiej różnią się zasadniczo od płaszczy z okre­su wcześniejszego.